Karin Schuitema

Er is eens een stad
Er was eens een stad
waar huizen
geen huizen waren
maar prijzen
cijfers
beleid
van bovenaf bepaald
van onderaf betaald
Er was eens een stad
waar bomen
geen bomen waren
maar levenstromen
naar magnolia-geurende dromen
die vallen
voor een geestdodende baan
waarop wij in lange files staan
Er was eens een stad
waar mensen
geen mensen waren
maar cijfers
dossiers
statistiek
geen namen
geen gezichten
geen verhalen
geen dak
maar een mechaniek
dat wij zelf hielpen draaien
ongeacht wie brak

Er was eens een stad
waar bommen
gaten slaan
in huizen
straten
harten
zielen
maar hoeveel ze ook vernielen
deze stad blijft bestaan
Er is een stad
waar hoop kruimelt
als oud brood
gestrooid op pleinenwaar duiven
restjes verzet
oppikken
uit scheuren
in muren
uit gevallen beelden
uit vervallen machtsstructuren
Deze stad is vrij
Deze stad zijn wij

Het digitale werk is te zien in Bouckenborgh park