Hélène Jackers

Deze abstracte, futuristische visie van een Schaduwstad is geworteld in de filosofie van Zaha Hadid. Haar streven om de "blokkendoos-architectuur" te doorbreken, vertaalt zich hier in vloeiende, organische vormen die schijnbaar uit een mystieke onderwaterwereld ontspruiten. Hadid pleitte ervoor dat haar gebouwen als het ware uit de ondergrond groeiden en versmolten met de natuur.  Alles buigt, vloeit en golft en refereert naar levende, vloeiende natuurelementen en de menselijke beweging.Het werk biedt een inkijk in een stedelijke transformatie die niet langer grauw, statisch en levenloos is, maar integendeel ademt, groeit en schittert net als de ongerepte en kleurrijke onderwater-elementen. . .