Nieke Catteeuw

In dit werk versmelten stedelijke structuren met organische vormen tot een hybride landschap waarin niets vastligt. Takachtige lijnen doorbreken architectuur, kleuren verschuiven tussen natuur en constructie, en fragmenten lijken zich los te maken en opnieuw te ordenen. Het beeld verbeeldt de stad als een dynamisch microbiotoop waarin groei en verstoring hand in hand gaan. Hier bestaan controle en toeval naast elkaar, en ontstaat betekenis in de voortdurende wisselwerking tussen mens, omgeving en materiaal. Het werk nodigt uit om de stad niet te zien als statisch decor, maar als een levend, veranderlijk geheel.