Yentl Proost

De stad is volgebouwd met gebouwen en grijze straten. Er is weinig plaats voor natuur, de natuur die er te vinden is is aangeplant of bewerkt door de mensenhand. We leven in een structuur die we zelf aangelegd hebben maar waar we zelf ook in gevangen zitten. In het werk wil ik het gevoel van leven in een spelbord of in een gesloten structuur weergeven. Er is een grid geplaatst bovenop een vrije ruimte, natuur dat ingeruild is voor orde. Wat overblijft zijn kotjes die bezit worden door mensen. Deze structuur kan je ook zien als een interpretatie van de plattegrond van de stad, die vierkantjes zijn huizen, maar evengoed ook de parken en de natuur die dezelfde regels moeten volgen en moeten leven in hun gekregen hokje.
Ik blijf zoeken naar de schoonheid in deze structuur waarin we leven, en die is er zeker te vinden. Graag wou ik kleur verwerken in de structuur, want wanneer je stilstaat hoor je de vogels fluiten, de bomen bloeien en mensen lachen.