Machteld De Ryck

Dit werk toont een dystopisch wereldbeeld. Een dreigende omgeving die drukt op haar bewoners en mensen die op de vlucht lijken. Die vlucht is ook symbolisch. Een stad kan bruisend en vol mogelijkheden zijn, maar tegelijk ook vervreemdend en eenzaam. In een omgeving waar alles en iedereen dichtbij lijkt, kan iemand zich toch opgesloten voelen in zijn eigen hoofd of appartement. Daarom zoeken mensen soms een uitweg uit de realiteit via destructieve patronen.

Het werk toont hoe samenleven in een diverse stad niet vanzelfsprekend is. Het grijs, de vervuiling, de drukte en de sociale spanningen kunnen overweldigend aanvoelen. Polarisering, sociale ongelijkheid en politieke keuzes die kwetsbare groepen treffen, creëren een klimaat van onzekerheid. Daarbovenop komen de tastbare gevolgen van de klimaatcrisis.

Die opeenstapeling van spanningen zet mensen in beweging. In die beweging zit ook hoop: een voortdurend onderweg zijn naar een plek die nog onzeker is, maar wel vrijheid suggereert.